วันพุธ, กันยายน 30, 2558

รีวิวร้านบังแอซุป สุดยอดซุปเครื่องในยะลา Bang-Air-beef-soup Yala Thailand

ซุปเนื้อบังแอ ยะลา 





 มารพิณ


วันนี้มาแนะนำที่กินของอร่อยเมืองยะลาครับ ชื่อร้านบังแอซุปอยู่ที่ ถนนกาญจนาหนึ่งในตัวอำเภอเมืองจังหวัดยะลา ร้านนี้อร่อยมากครับ ถ้าใครอยากว่าไปยะลา จะหาของอร่อยทานที่ไหนก็ที่นี่ครับ เป็นเจ้าใหม่ก็จริงแต่ไม่แพ้ใครในเรื่องรสชาติ
ของกินคู่หู ขาดไม่ได้คือ ไข่เจียว

เวลาพูดถึงซุปเนื้อ ที่เป็นอาหารชั้นสุดยอดในแถบสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ครับ จะมีทั้งซุปเนื้อที่เป็นเนื้อเปื่อยและซุปเครื่องในวัว ที่บางคนเค้าก็เรียกว่าซุปพุงวัว จะมีผ้าขี้ริ้ว ปอด ไส้ฯลฯ ให้เลือกทาน

ตักไข่เจียวร้อนๆ ทานกับซุปเครื่องในสูตรมุสลิมใต้

บน-คลิปซุปเนื้อยะลา  Thai southern beef soup

แล้วมีเอกลักษณ์ เฉพาะตัวก็คือในซุปจะใส่ถั่วงอก มีน้ำจิ้มเปรี้ยวหวานและที่สำคัญคือ ต้องทานกับข้าวสวยและไข่เจียวร้อนร้อน อันนี้ที่ต่างออกไปจากที่อื่น การปรุงเขาจะปรุงแบบ ซุปน้ำใสรสชาติกลมกล่อมใส่น้ำส้มเคล้าลงไปหน่อย ไม่คล้ายกับ พวกตนต้มแซบอีสานแบบนั้นจะคนละรสกัน

ร้านบังแอ เมืองยะลา
มาที่เมืองยะลาต้องมาทานซุปเนื้อครับจริงแล้วก็มีร้านขายซุปเนื้อสไตล์นี้อยู่ทั่วไป ลองมองหาดู ที่ดังๆก็มีตรงข้ามสถานีรถไฟในซอยเล็กๆ แต่ ที่ร้านบังแอร์ซุปน่าจะจอดรถสะดวกกว่าและรสชาติก็ ไม่แพ้ที่ไหนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้แวะมาทานได้ครับ ไปไม่ถูกลองเปิด google map หาถนนกาญจนาหนึ่งแล้วโทร ถามที่ร้านได้ตามเบอร์นี้ครับ
เบอร์โทรร้านบังแอซุป ยะลา 




 ติดตามคลิปเที่ยว ข้อมูลเดินทางhttp://www.youtube.com/user/feelthai 
 © สงวนลิขสิทธิ์ มารพิณ

วันอังคาร, กันยายน 29, 2558

เดี๋ยวนี้ เมืองไทยยังมีร้านหนังสืออยู่หรือเปล่า


มารพิณ
มีภาพนึง ถ่ายจากร้านหนังสือที่เมืองโกตาบารูครับ  เอามาฝากกัน ตรงนี้เป็นหน้าร้านเขาครับ
ที่เอามาฝากกันก็เพราะว่า อยากให้ดูว่า  ร้านหนังสือมาเลย์ยังขายหนังสือ และโปรโมทตัวนักเขียน ตามมาด้วยโซเชียลมีเดียด้านล่าง  ชัดเจน


ผมเองก็เป็นนักเขียนมีผลงานด้านหนังสือท่องเที่ยวและภาษาอังกฤษมา 6ถึง 7 เล่ม เคยคุยกับเพื่อนในวงการหนังสือ หลายคนหลายฝ่าย แอบตั้งข้อสังเกตว่าเดี๋ยวนี้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลอะไรร้านหนังสือเมืองไทย ถึงไม่ค่อยมีการโชว์ตัวหนังสือหน้าร้าน

 ส่วนเรื่องการโปรโมท เปิดตัวนักเขียนและหนังสือเอาเข้าจริงก็มีแต่สำนักพิมพ์ใหญ่ๆ และร้านหนังสือเองก็ไม่ค่อยมีพื้นที่การจัดกิจกรรมให้เรื่องพวกนี้ ทั้งทั้งที่ เรื่องการเปิดตัวหนังสือ หรือนักเขียนมาพบคนอ่านตามร้านหนังสือเป็นเรื่องปกติที่ทำกันทั่วโลก

แต่เดี๋ยวนี้ก็เดินตามห้างมองเข้าไป ร้านหนังสือกับไม่ใช่ร้านหนังสือ ตัวหนังสือถูกซ่อนไว้ กิจกรรมพบนักเขียน หรือสำนักพิมพ์ก็แทบจะหาไม่เจอ

มีคนถามผมว่าทำไมไม่เขียนหนังสือเล่มอีก ผมก็บอกตรงๆว่า เดี๋ยวนี้ก็ไม่รู้ว่าหนังสือจะขายได้มากน้อยแค่ไหน เพราะเราไม่ได้เขียนนิยาย. แต่เป็นหนังสือความรู้ โดยมากก็ไม่ได้อยู่แผงด้านหน้าไปจมอยู่ด้านหลัง ของร้าน

ถ้าเขียนหนังสืออย่างเดียวก็คง จะดำรงชีพอยู่ไม่ได้เพราะไม่ใช่คนฐานะดี ก็ต้องหาทำกินเดือนต่อเดือน
ก็คงต้องไปทำมาหากินอย่างอื่นครับ เขียนหนังสืออย่างเดียวก็คงจะอยู่ไม่รอด ยิ่งถ้าร้านหนังสือทุกวันนี้ไม่เน้นขายหนังสือแล้ว จะหวังให้นักเขียน  หรือนักแปลจะอยู่ได้อย่างไร หากหวังรายได้จากตลาดหนังสือ แต่เพียงอย่างเดียว
จบข่าว.....

อ่างล้างมือเปิบพิสดาร. Handwashing at malay restaurant



บางคนเวลามาเที่ยวประเทศมาเลเซียแล้วอาจจะสงสัยว่าทำไมเค้ามีอ่างล้างมือที่ร้านอาหารด้วยบางที่เขาก็ตั้งไว้ที่หน้าร้านเลยอย่างที่เห็นในรูป พอลูกค้ามาถึงร้านก็สามารถล้างมือ ได้ก่อนเลย
สาเหตุก็เพราะว่าทางมาเลย์นี่เขายังนิยมเปิบข้าวด้วยมือ จริงๆก็เหมือนกับ เมืองไทยเราในสมัยก่อน ที่เวลาทานข้าวด้วยช้อนกับส้อมเพิ่งจะมีมาในสมัยหลังไม่น่าจะเกินสองร้อยกว่าปี หรือแค่ประมาณร้อยปีด้วยซ้ำไป
สมัยก่อนเขาใช้วิธีเปิบก็คือการทำมือขยุ้มข้าวขึ้นมา แล้วกินกับกับคุกเข่าด้วยกันเป็นที่มาของคำว่าข้าวคลุกต่างๆ ซึ่งการกินแบบนี้มันให้รสชาติอีกแบบหนึ่งและ หลายคนก็ยังว่ากินน้ำพริกต้องเปิบมือถึงจะอร่อยอย่างคนเฒ่าคนแก่เขาพูดกัน
ที่มาเลย์รวมทั้งอินโดนีเซีย เขายังรักษาวัฒนธรรมการกินด้วยมือหรือการเปิบ ก็เลยมีการบริการด้วยอ่างล้างมือไว้สำหรับลูกค้าทั้งก่อนเข้าทานและหลังจากทานแล้วล้างมือให้สะอาดก่อนเดินทางต่อไป บางที่ที่ไม่มีอ่างแบบนี้เขาจะมีใครขายกาน้ำเล็กๆเอาไว้ล้างมือครับอย่าไปหลงว่าเป็นน้ำกิน
สวนบ้านเราตรงนี้ก็คงหายสาบสูญไปหมดแล้วเหลือแต่คำว่าเปิบพิสดาร อะไรแบบนี้ไว้เป็นร่องรอยของอดีตที่สาบสูญไป
ในภาพนี้ผมถ่ายมาจากร้านอาหารที่เมืองโกตาบารูรัฐกลันตันประเทศมาเลเซียครับ

หอยแครงพริกเผา สูตรมาเลเซีย MALAYSIAN coclkles with chili




วันนี้แวะมาทานอาหารที่ร้านมุสลิมในเมือง โกตาบารู รัฐกลันตัน ในประเทศมาเลเซียครับ ผมก็สั่ง อาหารมาอย่างนึง เป็นคล้ายผัดพริกหอย หรือผัดหอยลาย น้ำพริกเผาอะไรแบบนั้น
แต่หอยที่เอามาผัด เป็นหอยแครงครับไม่ใช่หอยลายแล้วเค้าจะใส่หอมเยอะทำออกอมหวานเล็กน้อย ปกติทานกับข้าวสวยร้อนร้อนแต่วันนี้ผมสั่ง เป็นโรตีเปล่ามาทานแกล้ม
เขาเรียกว่า ซัมบาลเกอรัง. หรือประมาณหอยลายพริกอะไรแบบนั้น ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจแต่คำว่าซำบาลเคยเจอเข้าใช้กับน้ำพริก ส่วนเกิอรัง แปลว่าหอยแครง  
ก็อร่อยดีครับรสชาติชวนให้คิดถึงหอยลายผัดพริกเผาบ้านเรา พอให้หาย อยากให้คิดถึงอาหารไทยไปได้
ราคาทั้งหมดก็ไม่แพงครับรวมทั้งโค้ก และโรตี กับแกงถ้วยน้อยก็ประมาณ 50 บาท เรียกว่าค่าครองชีพทางโกตาบารูยังถูกกว่าแถวกัวลาลัมเปอร์อยู่มาก

ไข่เต่า เมนูอาหารกลันตัน sea turtle eggs as delicacy



วันนี้มา ที่เมืองโกตาบารู  รัฐกลันตันประเทศมาเลเซีย  แวะทานข้าว  ชื่อร้านอาหารใกล้โรงแรมก็มา  เจอของแปลกเป็นอาหารที่สมัยก่อนเมืองไทยก็ทานกันแต่เดี๋ยวนี้ก็หายไปหมดแล้วคิดว่าคงเป็นเพราะว่ามันไม่มีตอนเด็กๆผมก็ยังพอเคยเห็นอยู่
ก็คือไข่เต่าครับ ผมถามว่าใครที่เอามาต้มขายนี่เป็นไข่เต่าอะไรมาจากแม่น้ำหรือทะเลเขาบอกว่ามาจากทะเลครับมาจากรัฐตรังกานู
ภาษามลายูเรียกว่า. แตลอปันยุง แปลว่าไข่เต่า ผมก็ฟังมาอย่างนี้จะผิดพลาดอะไรหรือไม่ เดี๋ยวค่อยเช็คอีกทีครับ
แต่ผมไม่ได้สั่งมาทานครับเพราะรู้สึกว่า ไม่อยาก จะกินของอะไรแบบนี้ เพราะว่าเดี๋ยวนี้เขาก็หายาก เต่ากำลังจะสูญพันธุ์ ก็อยากให้เก็บไว้ก็เลยไม่ได้ชิมหรือรีวิวอะไรต้องขออภัย แค่ถ่ายรูปมาให้ดู
อย่ากินของป่า หรือสัตว์ป่าเลยครับ

วันจันทร์, กันยายน 28, 2558

ทางสายใหม่เส้นปัตตานียะลา สาย 418





วันนี้พามาดูเส้นทาง การเดินทางสายใหม่จากปัตตานีไปจังหวัดยะลาครับ หรือ จะมาจากทางหาดใหญ่ก็สะดวก ก็คือสมัยก่อนจะต้อง ผ่านเส้นทางที่ ตัดถนนแบบโบราณคือวกไปวนมาสถานที่สวนและผ่านชุมชนต่างๆ การเดินทางก็จะเลยลำบากหน่อย และขยายถนนลำบาก
วันนี้จากจังหวัดปัตตานีไปยะลามีเส้นทางใหม่ครับ เส้นถนนใหญ่แบบซุปเปอร์ไฮเวย์วิ่งสวนกันสะดวกรวดเร็วเข้าถึง  2 เมืองนี้ได้ สะดวกมาก

ในคลิปนี้ผมก็ตัดตอนมาส่วนหนึ่งให้เห็น ลักษณะการเดินทางครับ เพิ่งผ่านไปเมื่อประมาณเดือนกันยายนปี 2558  หรือ 2015
ใครที่ดูจากแผนที่ google เขาจะ ให้หมายเลขถนนเป็นอีก ตัวเลข นึงแต่ถ้าดูจากข้างทางจริงๆ ทางกรมทางหลวงไทยจะเรียกว่า ทางสาย 4 18 ครับผม